 |
 |
SERGI LÓPEZ a La Mandrágora
dimarts 20 de desembre, cap a 2/4 d’1 de la nit, per La2 de TVE
Amb el pretext de l’obra de teatre que ha presentat al Festival Temporada Alta de Girona, Non solum, parlem amb Sergi López del fet d’actuar, de la màgia, la meravella de ser un altre. Fem un recorregut per la seva carrera i ell, que té incontinència de verb, d’imaginació, d’entusiasme i de sinceritat, ens parla de tot. No ha deixat de ser un xaval de poble, però això no treu que sigui un gran un encantador de serps. I ho sap... |
 |
|
|
|
|
 |
 |
Ganó el primer duro vendiendo helados por las calles de su pueblo, Vilanova, y todavía adolescente decidió que haría teatro. Ahora, aunque pise alfombras rojas, se codee con la jet y sea un actor destacado del cine europeo, sigue siendo un chaval de pueblo que sabe muy bien donde tiene los pies y la cabeza. |
 |
|
 |
 |
|
|
 |
 |
| Berlinale, Les mots bleus |
premi Cesar al millor actor, 2000 |
|
|
|
 |
 |
Aún hoy se maravilla de haber rodado con grandes directores y actores, de haber hecho buenas películas, de que le hayan considerado el actor francés de más prestigio internacional habiendo nacido en Cataluña. Jet lag, 2002 |
 |
|
|
|
|
 |
 |
Afortunadamente, la suerte le llegó en Francia, porque allí valoraron su acento catalán. En España hubiera parecido provinciano, y la prueba es que aquí han doblado su voz en muchas de sus películas. |
 |
|
 |
 |
|
Western (1997) |
|
|
|
 |
 |
SERGI LÓPEZ: “Yo nunca he creido que los malos tengan cara de malos y los buenos cara de buenos, yo pienso que la maldad, la bondad, la adicción al sexo y a otras cosas, están en la cabeza, y la cabeza no se ve...”. |
 |
|
|
|
|
 |
 |
SERGI LÓPEZ: “Todos los actores estamos buscando respuestas a esa gran pregunta: Cómo se hace esto de actuar?, cómo funciona?” |
 |
|
 |
 |
| Lisboa (1999) |
Lisboa (1999) |
 |
 |
| Ataque verbal (1999) |
Arde, amor (1999) |
|
|
|
 |
 |
“Tenemos que ser capaces de creer en algo que en principio es mentira, porque estás haciendo un personaje que no eres tú, creer en algo al 200 por cien en el momento en que griten !ahora!” |
 |
|
|
|
|
 |
 |
“El talento, como en todas las artes y en todos los medios, el talento también es una cosa muy difícil de explicar, pero parece que resulta más o menos evidente cuando lo vemos. No sé por qué. No sabemos por qué, pero decimos: mira, ese tiene gracia haciendo esto. Sí, sí, tiene gracia. Nos llega, nos lo creemos, estamos con él. Sí, sí, es curioso. Esto no es una técnica. El talento no puede ser una técnica, es justamente lo inverso, lo contrario a una técnica, es un potencial, es una cosa que está ahí y que no controlamos, no depende de nosotros.” |
 |
|
|
|
|
 |
 |
“El juego de actor, el hecho de actuar, continúa y continuará siendo una maravillosa incógnita. A todos nos fascina, a todos nos sorprende. Y todos tenemos teorías y métods: no, hay que hacer esto, hay que pensar en... es muy difícil de explicar pero muy fácil de entender: los niños de 5 años entienden muy bien qué quiere decir actuar: tú haces de indio y tú haces de vaquero.” |
 |
|
|
|
|
 |
 |
“Hay algo que pasa difícil de explicar y seguramente muy profundo. Pero es curioso lo que ocurre con un actor en un escenario. Es decir, los de abajo nos proyectamos en él, nos hace sentir cosas que nos hablan de nosotros mismos. Yo muchas veces pienso en el gurú ese de la tribu, que se tomaba unos hongos o alguna cosa que se encontraba por ahí al lado de unas palmera que crecían por allá, y que de pronto se ponía a imitar pájaros y animales y al resto de la tribu, hu hu!, les decía algo, algo que tenía algún lazo ancestral, con alguna cosa que tenía que ver con el ser humano. Es verdad que ponerse en la piel de otro yo creo que nos fascina a todos, jugar a que eres otro, a que hablas de otra manera, a que tienes otro pasado, a que tienes otra manera de andar, otra manera de actuar, que puedes hacer cosas que no son las que tú haces en tu vida. La verdad es que es una cosa que fascina mucho”. |
 |
|
|
|
|
 |
 |
A los 16 años Sergi López se puso a hacer teatro y a los 19 estrenó su primera obra profesional: "BRAMS" o la komedia de los herrores.
SERGI LÓPEZ “Cuando empezamos a hacer teatro con un amigo mio, queríamos hacer una obra de teatro de payasos para representar en la calle, de un cuarto de hora... y en mi pueblo había uno, que era Toni Albà, que era actor, que era actor en serio, que había estudiado en Francia. Y sin conocernos de nada, el tal Albà nos dijo: 'mañana en mi casa a las 3 con chandal y zapatillas de deporte'. 'Para qué quiere que vayamos con zapatillas de deporte?' Fuimos a su casa, había despejado el garaje de sus padres y nos dijo: 'venga, a improvisar!', y nosotros: 'no sabemos, improvisar qué?', 'es igual, lo que queráis'. Y nos propuso una situación muy sencilla, muy clásica de payasos, que es hacer un ensayo de teatro.” |
 |
|
|
|
|
 |
 |
“Empezamos a improvisar y nos dimos de bruces con nuestro propio payaso. Resultó que él otro lo hacía mal, y yo también se lo explicaba mal, porque a mi me ponía nervioso que lo hiciera mal, y me sacaba de mis casillas que saliera antes de tiempo o demasiado tarde, o demasiado temprano, o demasiado alto o demasiado bajo y a mi esto me desesperaba. Y ellos me decían: 'no, no, no', y ellos se reían mucho desde fuera. Y yo les decía: 'pero de qué os reís, si lo está haciendo fatal?'. Y decían: 'no, no, cuéntaselo a él, cuéntaselo a él'. Yo intentaba explicárselo, cada vez más enfadado y cada vez se reían más. Y de aquí nació Brams, que acabó siendo mi primera obra profesional.” |
 |
|
 |
 |
|
Brams o la komedia de los herrores (1997) |
|
|
|
 |
 |
“Digo que el cine vino por casualidad porque yo me fui a París a estudiar teatro, a una escuela, la escuela del maestro Jacques Lecoq, y estando allí estudiando, la secretaria de la escuela me dijo: 'oye, mira, que un señor está preparando una película y hace un càsting y busca actores con acento español'. Y yo dije: 'anda! un càsting de cine! Qué curioso! Qué deben hacer en un cásting de cine? Con una cámara delante y venga, actúa. Y tú haces de Humphrey Bogard...' yo qué sé. Y entonces fui al càsting a ver qué pasaba, y me encontré con Manuel Poirier, con un tio con el que he empecé haciendo cine y continuo haciendo cine.” |
 |
|
 |
 |
| Amb Manuel Poirier |
La curva de la felicidad (2002) |
|
|
|
 |
 |
“Poirier me dijo: 'sí, sí, oye, te he cogido para hacer la película y nos vamos a ir dos meses a la Bretaña a rodar'. Y yo dije: 'no, no, dos meses no. Yo estoy en una escuela de teatro y yo quiero hacer la escuela de teatro. Y entonces yo no me voy dos meses de la escuela'. 'No, no, no me entiendes, vas a venir dos meses porque es muy importante, es una película de cine'. Y yo dije: 'no, no, el que no me entiendes eres tú, yo no estoy aquí para hacer cine, yo estoy aquí para hacer teatro'.” |
 |
|
|
|
|
 |
 |
“Lo mio es un gran privilegio. Esto de estar allí sentado en mi casa y que me manden guiones: 'pues este no me gusta, este tampoco, pues no hago ninguno!'. Es un gran privilegio. Pero bueno es lo que hay y yo lo quiero aprovechar a tope. Yo no quiero ponerme a hacer películas como un descosido, a ver cuantas más mejor y cuanto más pasta mejor y cuanto más rápido mejor, para llegar a un sitio cuanto más alto mejor... yo en mi pueblo estoy en el centro del universo.”, |
 |
|
|
|
|
 |
 |
Ahora Sergi López ha vuelto a los orígenes con una obra de cosecha propia: Non solum, no solamente, creada con el director Jorge Picó. |
 |
|
|
|
|
 |
 |
SERGI LÓPEZ “Yo tenía muchas ganas de volver a hacer teatro porque es donde empecé, porque hacía tres años y medio que no actuaba con público en directo y la relación la echaba mucho en falta, pero además, como siempre he hecho teatro de creación, bueno, ahí está Non solum, este espectáculo acabamos de estrenar, que es un espectáculo de creación pura desde cero.” |
 |
|
|
|
|
 |
 |
“Non solum no tiene una lógica dramatúrgica clásica: no hay un nudo y un desenlace, un planteamiento, un personaje que vive una historia y que acaba de una manera o de otra, sino que es una especie de locura, de gran esquizofrenia, de gran paranoia teatral, donde está todo a la vez y por separado. Donde hay un montón de personajes que son todos iguales pero diferentes.” |
 |
|
 |
 |
|
Non solum (2005) |
|
|
|
 |
 |
“Llevaba mucho tiempo esperando este momento de subirme otra vez a las tablas. Y tengo la suerte de que con esto del cine el teatro está lleno, y una sala llena de público uff... es una bomba!”. |
 |
|
|
|
|
 |
PROPERES REPRESENTACIONS DE NON SOLUM
Gener: 13 Manacor; 14 Eivissa; 21 Torelló, 27 Lleida
Febrer: 3 Andorra la Vella; 4 Vilassar de Dalt; 9 La Seu d'Urgell; 18 i 19 Sabadell; 24, 25, 26 Salt
Març: 3 Banyoles; 4 Argentona; 5 Tordera; 11 Rubí; 12, 17 Badalona; 18 Mollet; 23 La Seu d'Urgell; 25 Cervera
Abril: 2 Parets del Vallès
|
|
|
|
|
|